Het artikel “Waarom innovatie en design buzzwoorden zijn” plaatste Jeroen van Erp eind vorige week op Idealize.nl, een platform rondom vernieuwing in Nederland. Jeroen was hier afgelopen week gasthoofdredacteur en deelde met de lezers tevens zijn visie op de rol van interaction design bij projecten in de publieke ruimte en zijn bevindingen na de Masterclass van Stephen Anderson over ’seduction’ bij Fabrique.
Deze week is Jeroen van Erp (partner en creatief directeur Fabrique) gasthoofdredacteur bij Idealize, een platform rondom vernieuwing in Nederland. Jeroen zal deze week dagelijkse berichten posten op deze site. Lees zijn eerste bericht “A brand is an illusion. But we love it”.
Morgen alweer een nieuw bericht . Dan over een bijzondere masterclass…!
Mijn hart maakt altijd een sprongetje bij het zien van kansen. Het maakt me niet uit of dat nou een nieuw product, een nieuwe identiteit, een nieuwe website of een nieuwe dienst is. Centraal bij het zien van kansen staat altijd een beeld van de toekomst waar je in gelooft, waarbij de verandering die je creëert relevant blijkt te zijn. Niets mooier trouwens als je dit deelt met een opdrachtgever, maar dit terzijde.
Veranderingen gaan nooit vanzelf. Sterker nog: het doet altijd een beetje pijn dus moet je overtuigd zijn van je zaak en je niet al te snel van het padje af laten praten. Dat is waarschijnlijk waarom ik een zwak heb voor wat ik noem ‘veroorzakers’: mensen die bewust afwijken van de geldende conventies om zo de nieuwe norm te stellen. Hun kernkwaliteiten: visie, overtuiging en doorzettingsvermogen. Mijn stelregel luidt dan ook: een ontwerper moet zich opstellen als veroorzaker.
Dankzij een verhuizing stuitte ik op een krantenknipsel uit 1984. In het pre-internet tijdperk was ik een fanatiek knipselaar, iets waar je minimaal twintig jaar na dato trouwens pas lol van hebt. Het was een interview uit de Volkskrant met Sir Clive Sinclair, de Britse ronduit excentrieke high tech entrepeneur die in de jaren 70 furore maakte met de pocket calculator en in de eerste helft van de jaren tachtig zijn finest hour beleefde met het succes van de ZX-80 en ZX-Spectrum personal computers. Het artikel verhaalt over zijn heilige geloof in hoe technologie kan bijdragen aan het welzijn van de mensheid, Sinclair, veroorzaker avant la letter, was een visionair, uitvinder en ondernemer waarbij dat laatste niet helemaal van een leien dankje ging. Het interview sluit af met een prachtige quote van Sinclair over de toekomst: “Ieder van ons zal een eigen personal computer hebben met kunstmatige intelligentie, die ons zal kunnen informeren, onderhouden, onderwijzen en onze ziekten zal kunnen opsporen”. Dat gaat interviewster Michèle de Waard veels te ver en ze besluit het licht cynische artikel met: “Clive Sinclair blijft een man met een rijke verbeelding en buitengewone ideeën” (…)
Het was 1984, Apple had net de Macintosh geïntroduceerd waarbij Steve Jobs een hoop had opgestoken van Sinclair’s producten en capriolen. In de jaren die volgden ging het bergafwaarts met Sir Clive’s personal computer business, ingehaald door Amerikaanse rivalen. Begin 1985 werd de Sinclair C5 geïntroduceerd, een elektrische fiets die nog het meest gelijkenis vertoonde met een ligfiets zoals we die nu kennen. Het was een heuse paradigma verschuiving in techniek en vorm: de C5 was allesbehalve een horseless carriage – opvallend: alle huidige vormen van elektrisch rijden, behalve de Segway zijn dat in feite wel. Helaas werd de C5 werd een falicante mislukking. Er waren technische problemen maar het was vooral de Britse pers die geen moment voorbij liet gaan om er de draak mee te steken. Sinclair Vehicles Ltd zou het einde van ’85 niet halen. Begin jaren 90 probeerde hij het nog een keer met de Zike, een lichtgewicht elektrische fiets welke veel meer op een fiets leek dan de C5. Het werd een nog grotere mislukking dan de C5. De jaren daarna werd het stil rond Sir Clive, moegestreden en afgeserveerd. De grote veroorzaker was murw geslagen.
Laten we er geen doekjes om winden: Sinclair, inmiddels 70 is een hele malle man en het woord excentriek heeft door zijn toedoen een extra dimensie gekregen. Zo is ie een tijdlang professioneel pokeraar geweest op de Engelse tv en houdt hij zich nu bezig met de A-Bike, een ieniemienie vouwfietsje op skate wieltjes dat in Nederland hoogst waarschijnlijk geen hit zal worden. Het is natuurlijk de kunst om een goeie balans te vinden tussen het nieuwe en het vertrouwde of zoals Raymond Loewy ooit zei: most advanced, yet acceptable. Het creëren van relevantie is immers het hoogste doel. Dat laatste is niet helemaal gelukt. De C5 was echter een sprong te ver. Te ambitieus en optimistisch als het gaat om technische haalbaarheid en de markt was er niet klaar voor. Daarnaast heeft ie zakelijk z’n imperium nooit ècht rendabel kunnen maken (in 1986 werden al zijn computer activiteiten overgedaan aan Amstrad voor een lousy 5 miljoen pond). En dan gaan we het niet hebben over hoe hij omging met zijn merkportfolio en reputatiemanagement – een product naar jezelf noemen is zelden een goed idee.
Maar toch: 26 jaar na dato blijkt ie er niet ver naast te hebben gezeten en heeft ie het cynisme uit 1984 de mond gesnoerd. Elektrische rijden is hotter dan ooit en die personal computer voor iedereen is een feit. Sinclair was met zijn drive, visie en creativiteit eigenlijk een geweldige ontwerper. Hij was met zijn durf, ondernemingsdrang en geloof in eigen producten de gedroomde opdrachtgever. Hij had het wellicht niet moeten willen combineren.
Dit artikel van Jeroen van Erp (mede-oprichter en creatief directeur Fabrique) verscheen in #4 van Vormberichten, het magazine van de BNO.
Layar (de augmented reality browser voor iPhone en Android) deed een aantal spannende aankondigingen op haar Layar Next event op 18 juni 2010. Nieuwe features en verbeteringen, een social media model om meer gebruikers te trekken (Floaticons) en een samenwerking met Kooaba om beeldherkenning te integreren.
Layar hield vrijdag mede ter ere van haar eenjarig bestaan het Layar Next event (Twitter #layarnext). Als developer van layers en als lid van het Layar Partner Network ben ik bijzonder benieuwd naar de plannen van Layar.
Layar is een augmented reality (AR) browser voor iPhone en Android. Het is de meest gedownloade en pre-installed-app in zijn soort. De werking is simpel: selecteer een layer, kijk door het scherm van je mobiel om je heen en zie points of interest en 3D objecten die over het camerabeeld gelegd worden. Je omgeving wordt zo een toegevoegde of veranderde werkelijkheid (augmented reality). Dit kan heel praktisch zijn om een winkel of restaurant te vinden of gewoon leuke dingen zoals kunst, gebouwen en mensen om je heen.
Layar is een browser, dus je moet net als in een webbrowser zelf bepalen wat je wilt zien - dat wil zeggen welke layer je wilt laden. Daar zit meteen de bottleneck die Layar aan het oplossen is. Mensen weten niet wat er allemaal is en komen vaak niet verder dan de bovenste zoveel layers van een lijst. Recent voegde Layar zogenaamde streams toe. Een layer die populaire en dichtstbijzijnde elementen uit andere layers laat zien en je zo de mogelijkheid geeft deze te bekijken. Daarmee wordt het vinden van spannende content vergroot. Met meer spannende of relevante content wordt het gebruik vergroot, zullen meer mensen Layar installeren en ontstaat een ecosysteem vergelijkbaar met dat van het web zelf, met dito groeicijfers.
Overigens is augmented reality op je mobiel nog een vreemde en soms gevaarlijke ervaring: kijkend door je mobiel door de stad lopen. Het blijkt overigens ook een interessante sociale bezigheid. Niet iedereen heeft een mobiel met GPS en kompas. Tijdens het experiment “Ik op het museumplein” onderdeel van het Stedelijk Museum Artours project liepen er groepjes mensen over het museumplein die samen naar virtuele kunst keken op een te klein mobiel schermpje. Het wachten is dus op de eerste betaalbare brillen die je aan je mobiel kunt koppelen. Of de eerste autofabrikant die zijn voorruit hiermee uitrust.
Tijdens het event werden een aantal features gepresenteerd die mij erg deden denken aan de eerste dagen van het web. Opwinding die er toen was over de animated gif is er nu over bewegende 3D objecten. En de beperkingen zijn ook vergelijkbaar. 3D objecten kunnen straks draaien en bouncen. Voor deze toepassing in technische zin een enorme sprong voorwaarts, maar voor gebruikers natuurlijk niet echt vernieuwend. Net zo min vernieuwend als de animated gif of de introductie van Flash. We hadden toen immers al jaren bewegend beeld op televisie en animaties kende iedereen al. Voor het web zelf, en nu dus voor deze augmented reality browser zijn de 3D-objecten in relatieve zin wel vernieuwend.
Een belangrijke aankondiging was de introductie van Floaticons. Layar gaat een eigen layer aanbieden waarin gebruikers virtueel een 3D icon kunnen achterlaten in de ruimte en daar tekst bij zetten. In eerste instantie was ik vrij kritisch. Een browser die zijn eigen websites gaat promoten, het lijkt Google wel. Layar is een open systeem en het succes is volledig afhankelijk van de beleving die anderen hiermee creëren. Ga je dan als browser leverancier zelf content maken, waar ligt dan de grens en willen anderen nog wel met je werken?
De floaticons of elke ander idee om gebruikers te genereren zijn echter hard nodig. Het platform wordt pas een succes als er veel gebruik is. Dat succes krijg je niet alleen met veel hard werkende developers die spannende layers maken, daar zullen toepassingen omheen gebouwd moeten worden die deze augmented reality browser voor iedereen interessant maken. Toepassingen die het gebruik stimuleren. Netscape heeft het web immers ook niet volledig zelf gemaakt. Vervolgens wordt deze wereld net zo spannend als het web. Worden augmented reality layers gestandaardiseerd? Komt er een browser oorlog? Is Layar te vroeg en eerder een soort AOL of Netscape? Door de grote aantallen pre installs mogelijk eerder Internet Explorer. En gaat de opvolger van Neelie Smit Kroes mobiele leveranciers dan dwingen tot een vrije augmented reality browser keuze? Maar zover zijn we nog lang niet.
Een tweede belangrijke aankondiging was de samenwerking met Kooaba. Dit Zwitserse bedrijf is gespecialiseerd in beeldherkenning en heeft een iPhone app en een Android app die onder andere boeken, films en cd’s herkend. Door beeldherkenning toe te voegen aan Layar ontstaan volledig nieuwe toepassingen. Je kijkt door de camera van je mobiel, het beeld wordt herkend en je krijgt informatie. Waar is de dichtstbijzijnde winkel waar ik dit kan kopen? Hoe zag het gebouw er uit dat hier eerst stond of hoe ziet het er straks uit? Ik ken die persoon toch en zit hij of zijn in mijn online sociale netwerk? Van wie is dat schilderij?
De nieuwe Layar app met nieuwe features wordt deze zomer gelanceerd. Naast de floaticons zijn er een aantal meer technische en functionele verbeteringen. Deze vergroten de vrijheid van ontwikkelaars van een layer om zo een betere user experience te realiseren. Onnodige tussenschermen (toch nog altijd conversiekiller nummer 1) kunnen worden weggelaten zodat gebruikers die een layer kiezen en met deze layer interacteren, sneller en beter bediend kunnen worden.
Meer over Layar Next 2010:
Het grootste theater van Nederland Het Muziektheater Amsterdam en Fabrique sloten de handen ineen en ontwikkelden een website die voldoet aan de hedendaagse eisen. Het resultaat is een op kaartverkoopgerichte website met een theatrale uitstraling.
Het Muziektheater Amsterdam koos voor Fabrique, vanwege onze heldere visie en strategie. Matthijs Klinkert, afdelingsleider Fabrique: “Het Muziektheater Amsterdam is een bijzonder theater waar producties van concept tot voorstelling in huis worden gemaakt en waar ook het beste aan dans en opera uit de hele wereld is te zien. Die rijkdom aan visuele theatervormen in combinatie met de nieuw ontwikkelde huisstijl van Koeweiden Postma waren voor ons de uitgangspunten om een website te maken.”
De website biedt veel mogelijkheden voor visuele informatie als filmtrailers en fotomateriaal. De donkere kleurvoering op de homepage brengt de bezoeker alvast in theatersferen. Het logo (een ontwerp van Koeweiden Postma) is in de homepage verwerkt met lichtpuntjes die verwijzen naar het plafond in de zaal van kunstenaar Peter Struycken. “Zonder veel doorklikken kan men direct online een kaartje bestellen. Dat is een groot verschil met de vorige website die letterlijk uit de vorige eeuw stamde,” aldus Sandra Eikelenboom, marketingmanager Het Nationale Ballet. Voor de huisgezelschappen Het Nationale Ballet en De Nederlandse Opera zijn binding met het publiek en kaartverkoop de belangrijkste pijlers van de website.
Kijk voor het complete seizoensoverzicht 2010-2011 nu op www.muziektheater.nl
Afgelopen week heeft het Team De Alpenkreuzers (waarvan 5 Fabriquers) alles gegeven. Maar liefst 21 keer beklommen zij voor het goede doel, KWF Kankerbestrijding, de Alpe d’Huez. Dankzij alle sponsors heeft het team nu ongeveer 12.000 euro opgehaald, maar de teller stijgt nog. In totaal heeft de actie Alpe d’HuZes al meer dan 10 miljoen euro opgeleverd!
v.l.n.r.: Emko Bos (2 keer gefietst), Jeroen van Erp (2 keer gefietst), Dennis Uijlenbroek (4 keer gefietst), Kay Timmers (2 keer gefietst), Bert Pesch (1 keer hardgelopen), Remco Hoff (5 keer gefietst), Wouter Dirks (zittend op de foto, 5 keer gefietst).
De snelste fietstijd was van Fabriquer Wouter Dirks, namelijk 01:43:14. Maar Bert Pesch had de snelste tijd (ook al was hij renner!) van 01:40:02.
Overige feitjes. Wist u dat:
- Dennis is bij een afdaling is gevallen, maar toch gewoon is doorgefietst met een paar kleine schaafwonden?
- De fietsers daalsnelheden bereikten van 70 km/u?
- En klimsnelheden van gemiddeld 8 km/u?
- Een gemiddeld eetpatroon van deze fietsers/loper bestond uit 2 borden pasta, 4 bananen, 6 repen, 5 Snelle Jelles, 2 boterhammen,1 pannenkoek, 8 bidons a 750 cc, 1 pakje druivensuiker en een krentenbol?
Net als heel Nederland kleurt Etos Oranje tijdens het WK Voetbal. Opvallend is dat de actie “Maak je op voor Oranje” helemaal gericht is op vrouwen. Fabrique ontwikkelde een spel op Hyves om de Oranje-actie van Etos te ondersteunen.
Shoppen bij Etos is tijdens het WK extra leuk. Onder het motto ‘Maak je op voor Oranje’ heeft Etos opvallende Oranje-artikelen in huis voor alle vrouwen van Nederland: van Oranje-pruiken tot hippe shirtjes. In het Etos Hyves-spel spelen deze Oranje-producten een prominente rol. De game richt zich op vrouwelijke Hyvesleden. Mannen kunnen het spel wel spelen, maar geen prijzen winnen.
Het spel wordt gepresenteerd door Eva van Etos. In het spel is het de bedoeling dat je samen met Eva zoveel mogelijk artikelen vangt. Deze hangen aan een ‘waslijn’ en vallen willekeurig naar beneden. Door ook je Hyves-vrienden te ‘vangen’ kun je extra bonuspunten verdienen. De spelers met de hoogste score maken kans op een dagprijs, of een beautyweekend samen met drie vriendinnen.
Fabrique ontwikkelde het Etos Hyvesspel samen met technische partner Egotribe.
WOW! Fabrique wint met het ‘Haags Wonen jaarverslag 2008’ voor woningcorporatie Haag Wonen en de samen met Max Kisman ontworpen website CityOneMinutes twee Golden European Design Awards! De awards werden gisteravond uitgereikt bij de afsluiting van het European Design Festival 2010 in Rotterdam.
Haag Wonen is één van de drie grote woningcorporaties in Den Haag. In het jaarverslag ‘Haags Wonen’ van de corporatie staan de bewoners centraal. Door de karakteristieke foto’s van Boudewijn Bollmann en de vele persoonlijke interviews loopt het thema ‘trots’ als een rode draad door het verslag. De visueel aantrekkelijke infographics, de gedurfde omslag en het chique, maar duurzame papier geven het jaarverslag een uniek karakter.
De stad als levend organisme is het onderwerp van de website CityOneMinuters.org. Kunstenaars over de hele wereld leggen het stadsleven vast in persoonlijke video-impressies van precies één minuut. Het resultaat is een collectief kunstwerk, een collage van duizenden video’s waar de bezoeker op een innovatieve manier doorheen kan surfen. City One Minutes is een gezamenlijk initiatief van het documentairekanaal Holland Doc 24/VPRO en The One Minutes Stichting. Wij ontwikkelde CityOneMinutes.org in samenwerking met Max Kisman en Studio Stomp.
Hoera! De website van Fabrique is vernieuwd.
Wij denken&doen hét werk. Dat is het uitgangspunt geweest van de vernieuwing en herindeling van onze website. Het gaat immers om wat we doen (en denken dus).
Op onze vernieuwde site vind je uiteraard vertrouwde informatie terug. Bijvoorbeeld over wie we zijn (check wel even de nieuwe foto’s in het smoelenboek), wat hét werk is wat we doen (maar dan onderverdeeld in betere categorieën én met een slimme zoekfunctie) en uiteraard wie we zoeken om ons bedrijf te versterken (nu lekker overzichtelijk op 1 pagina).
Wat vooral nieuw is tref je aan onder het denken&doen gedeelte. Hier delen we graag met onze bezoekers welke ontwerpdisciplines we in huis hebben, hoe vervolgens ons werkproces van strategie tot exploitatie in elkaar steekt en wat onze belangrijkste uitgangspunten zijn voor het leveren van kwalitatief goed werk.
En… check vooral ook het filmpje op onze vernieuwde homepage!
Uiteraard gaan we onze website de komende maanden verder vernieuwen. Zo krijgt het Engelse deel een update, migreren we dit naar de nieuwe stijl, gaan we onze visie delen in korte filmpjes en staat ook het uitbreiden van onze social tools hoog op de agenda.
Kortom: Houd de Fabrique site in de gaten!
Het Stedelijk Museum presenteert, samen met MediaLAB Amsterdam, Ik op het Museumplein. In deze openluchttentoonstelling worden zes kunstwerken virtueel geëxposeerd. De werken zijn vervaardigd door studenten van uiteenlopende kunstopleidingen. Wat de expositie bijzonder maakt, is dat de kunst enkel te bezichtigen is met een smartphone.
Ik op het Museumplein is de eerste verkenning binnen het ARtours-project dat het Stedelijk Museum ontwikkelt en tevens de eerste virtuele 3D-expositie in de openbare ruimte in Nederland. Een team van vier studenten uit het MediaLAB heeft onder de naam Your Own Reality (YOR) deze expositie gerealiseerd.
De tentoonstelling is gratis te bezichtigen van 28 mei tot en met 30 juni op het Museumplein in Amsterdam. A.s. vrijdagavond vindt de opening plaats op het Museumplein om 18.15 uur.
Fabrique werkte samen met Layar en het Stedelijk aan de ontwikkeling van deze AR applicatie. Fabrique kreeg al eerder de opdracht van het Stedelijk om de nieuwe website te ontwikkelen. De AR applicatie en de website zullen een complementair geheel vormen.
